Το λαμπρόν αυτό εκπαιδευτήριο που συντηρούσε και φρόντιζε η Σχολική Εφορεία σαν ιερά παρακαταθήκη των ιδρυτών του, έτυχε πολλών διακρίσεων και βραβεύ

σεων για την προσφορά του τόσο στη μάθηση όσο σε άλλες κοινωνικές και πολιτισμικές δραστηριότητες.
Η Ακαδημία Αθηνών το βράβευσε δύο φορές: το 1971 και το 1989 με το σκεπτικό ότι: 

«Υπήρξε ένδοξον Κέντρον Ελληνομαθείας και πνευματικής ακτινοβολίας”, και ότι «τη λαμπρά των ελληνικών γραμμάτων παραδόσει εν τη νήσω διακονούν διατελεί, ούτω δ΄ εαυτό εθνικόν παιδείας τέμενος απέφηνε”.

Το Παγκύπριο Γυμνάσιο, μέχρι σήμερα, διαθέτει μια ξεχωριστή βιβλιοθήκη τόσο για τον αριθμό αλλά για τη σπανιότητα των βιβλίων της, τη Σεβέρειο Βιβλιοθήκη η οποία συντηρείται και ενισχύεται από το ταμείο της Σχολικής Εφορείας Λευκωσίας.  Διαθέτει επίσης ειδικές αίθουσες μαθημάτων, εργαστήρια, μουσείο και άλλους χρήσιμους χώρους που καθιστούν το σχολείο ως ένα από τα ιστορικότερα και αρτιότερα εκπαιδευτήρια πανελλήνια.  ΄Ολα τούτα πραγματοποιήθηκαν χάρη στην αγάπη και το μεράκι των εκάστοτε Προέδρων και μελών της Σχολικής Εφορείας Λευκωσίας.

Μετά το Παγκύπριο Γυμνάσιο ακολούθησε το κτίσμα άλλων σχολείων, γυμνασίων και δημοτικών, που έγραψαν τη δική τους Ιστορία στην εκπαίδευση και την παράδοση του τόπου μας.

Πέρα όμως από τη δημιουργία τέτοιων εκπαιδευτικών χώρων, η Σχολική Εφορεία Λευκωσίας φρόντιζε για τον άρτιο εξοπλισμό τους με τα πιο σύγχρονα μέσα που διέθετε η τεχνολογική παραγωγή αλλά ταυτόχρονα φρόντιζε για την υγεία των παιδιών αλλά και για το μέλλον τους, παραχωρώντας εκατοντάδες υποτροφίες για μεταγυμνασιακές σπουδές.

Από την ημερομηνία σύστασης της Σχολικής Εφορείας Λευκωσίας και μέχρι το 1933, Πρόεδρος ήταν ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

Η κατάσταση της Παιδείας επί Αγγλοκρατίας λειτουργούσε βάσει σχεδίου που είχαν εφαρμόσει οι αποικειοκράτες.  Δηλαδή το Γραφείο Παιδείας διευθυνόταν από το Διευθυντή της Παιδείας, τρία μέλη της Ελληνορθόδοξης κοινότητας και από ένα μέλος από κάθε Επαρχιακή Διοίκηση.  Πάντοτε στις Επαρχιακές Εφορείες υπήρχε εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Κύπρου.

Στα χωριά υπήρχαν οι Χωριτικές Αρχές-Εφορείες, με Πρόεδρο τον Κοινοτάρχη και είχαν την ευθύνη για την παροχή στέγης στους δασκάλους και τις ανάγκες στα σχολεία.

΄Ετσι λειτουργούσε το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι το 1931.  Μετά τα Οκτωβριανά τα πράγματα άλλαξαν.  Οι ΄Αγγλοι στην προσπάθειά τους να αφελληνίσουν τον πληθυσμό του νησιού και να επιβάλουν τη δική τους εκπαιδευτική πολιτική, προέβησαν σε μια σειρά από μέτρα που στρέφονταν ενάντια στην ελληνική μόρφωση και Ιστορία της Κύπρου.

Την ευθύνη και εποπτεία για τα δημοτικά σχολεία είχε ο Διευθυντής της Παιδείας με Επιθεωρητές – Επόπτες -Ελληνοκυπρίους για την επιθεώρηση και επάρκεια των δασκάλων.

Πρόεδροι της Σχολικής Εφορείας Λευκωσίας κατά την περίοδο αυτή είναι ο Αρχιεπίσκοπος Κύριλλος που θα παραμείνει Πρόεδρος ως τις 31 Δεκεμβρίου του 1933.  ΄Εμελλε να είναι και ο τελευταίος Αρχιεπίσκοπος που θα κατείχε το αξίωμα του Προέδρου.  ΄Εκτοτε τη θέση αυτή αναλαμβάνουν πολίτες με κύρος και κοινωνικό εκτόπισμα.  Από την 1η Ιανουαρίου 1934 μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 1960 Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας θα διατελέσει ο αείμνηστος Θεμιστοκλής Δέρβης.

Στα δύσκολα χρόνια της Αγγλοκρατίας η Σχολική Εφορεία Λευκωσίας πραγματικά κατέβαλλε τεράστια προσπάθεια να διατηρήσει και να συντηρήσει το Εκπαιδευτικό ΄Εργο του τόπου.  Είχε πολλά και δύσκολα καθήκοντα να επιτελέσει τόσο για την εθνική μας υπόσταση όσο και για τη λειτουργία της Εκπαίδευσης που ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της Ελληνοχριστιανικής μας ταυτότητας.  ΄Ηταν υπεύθυνη για την εξεύρεση προσωπικού τόσο σε επίπεδο διδακτικού όσο και γραμματειακού και υπηρετικού επιπέδου, για τη σχολιατρική υπηρεσία και προπάντων για την εξεύρεση οικονομικών πόρων για τη μισθοδοσία των υπηρεσιών, τη συντήρηση και τον εξοπλισμό των σχολείων.

Σημαντικό ρόλο στον οικονομικό τομέα διαδραμάτισε η ακμάζουσα τότε Κυπριακή Αδελφότητα της Αιγύπτου, που στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Παγκυπρίου Γυμνασίου κατέβαλε ένα σεβαστό ποσό προϋπολογισμού κατόπιν παρακλήσεως της Εφορείας Λευκωσίας.

Για την εξεύρεση του κατάλληλου προσωπικού η Σχολική Εφορεία απευθύνθηκε στο Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός”.

Η Σχολική Εφορεία Λευκωσίας για να κρατήσει άσβεστη τη φλόγα της Ελληνικής Παιδείας από την προσπάθεια των ΄Αγγλων να αλλοτριώσουν το χαρακτήρα της, προσπάθησε να λειτουργήσει με δικούς της πόρους, χωρίς να δέχεται χορηγία από την τότε Βρετανική Κυβέρνηση.  Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο για την ίδια την υπόστασή της και το ρόλο που ανέλαβε.  ΄Οπως φαίνεται όμως παρά τις μικρές δωρεές, τις  χορηγίες από ΄Ελληνες του εξωτερικού και του εσωτερικού, οι οικονομικές υποχρεώσεις ήταν τεράστιες. ΄Ετσι η Σχολική Εφορεία εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να επιβάλει στους μαθητές τα εισιτήρια-δίδακτρα σύμφωνα με την οικονομική κατάσταση των γονιών τους.

Κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 1955-59, όταν η Βρετανική Κυβέρνηση έκλεισε τα σχολεία για να φυμώσει την ελεύθερη φωνή των μαθητών, κι εδώ η Σχολική Εφορεία Λευκωσίας είχε την πολύτιμη προσφορά της. Διοργάνωνε ιδιαίτερα μαθήματα στις εκκλησίες και στα σπίτια των Καθηγητών – ένα είδος δηλαδή «Κρυφού Σχολειού” – έτσι που να μη χάσουν οι μαθητές την επαφή τους με τη μάθηση και την ηθική διαπαιδαγώγηση τους.

Ακόμη και τον πρώτο χρόνο (1961-1962) της Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ευθύνη για το διορισμό, τη μισθοδοσία και τον επαναδιορισμό των καθηγητών, είχε η Σχολική Εφορεία Λευκωσίας.

΄Υστερα από το χρονικό αυτό διάστημα, στην πατρίδα μας δημιουργήθηκε η Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση η οποία ανέλαβε την ευθύνη των Σχολικών Εφορειών που οι αρμοδιότητες τους περιορίστηκαν μόνο στη συντήρηση και εξοπλισμό των σχολείων Μέσης και Κατώτερης Παιδείας καθώς επίσης και τη μισθοδοσία του τεχνικού προσωπικού που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των σχολείων.

Μέχρι το 1976 είχαν επίσης την ευθύνη για το διορισμό και τη μισθοδοσία της Σχολιατρικής Υπηρεσίας ώσπου μετά το ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας.

Μέχρι το 1986 ίσχυε το εσωτερικό ταμείο.  Μετά τη χρονολογία αυτή τον ετήσιο προϋπολογισμό επωμίζεται το κράτος.